Риджинол в таблетках — инструкция по применению

Инструкция по применению риджинола в таблетках, описание действия препарата, показания к применению таблеток риджинола, взаимодействие с другими лекарствами, применение риджинола (таблетки) при беременности. Инструкции:
Торговое название: Риджинол®
Международное название: Ламотриджин
Лекарственная форма: Таблетки 25 мг, 50 мг
Показания к применению:
Атс классификация:
N Средства, действующие на нервную систему
N03 Противоэпилептические средства
N03A Противоэпилептические средства
N03A X Прочие противоэпилептические средства
Фарм. группа:
Противоэпилептические препараты. Противоэпилептические препараты другие. Ламотриджин. Код АТХ N03АX09
Условия хранения:
Хранить в сухом, защищенном от света месте, при температуре не выше 25°С. Хранить в недоступном для детей месте!
Срок хранения:
3 года. Не использовать по истечении срока годности.
Условия продажи: По рецепту
Описание:
Таблетки белого или почти белого цвета, плоскоцилиндрической формы, с фаской на одной стороне, с фаской и фирменным логотипом в виде креста на другой стороне.

Состав риджинола в таблетках

Одна таблетка содержит
Бір таблетканың құрамында

Активное вещество риджинола

ламотриджин 25.0 мг или 50.0 мг
25.0 мг немесе 50.0 мг ламотриджин

Вспомогательные вещества в риджиноле

целлюлоза микрокристаллическая, лактозы моногидрат, коповидон (Коллидон VA-64), натрия крахмала гликолят, магния стеарат (или кальция стеарат)
микрокристалды целлюлоза, лактоза моногидраты, коповидон (Коллидон VA-64), натрий крахмалы гликоляты, магний стеараты (немесе кальций стеараты)

Показания к применению таблеток риджинола

  • лечение парциальных или генерализованных приступов эпилепсии, включая тонико-клонические судороги, а также приступы при синдроме Леннокса – Гасто у взрослых и детей старше 6 лет
  • биполярные расстройства с преимущественно депрессивной фазой у взрослых (18 лет и старше)
  • тонико-клоникалық құрысуларды, сондай-ақ ересектер мен 6 жастан асқан балалардағы Леннокс – Гасто синдромы кезіндегі ұстамаларды қоса, парциальді немесе жайылған эпилепсия ұстамаларын емдеуде
  • ересектердегі (18 жастағы және одан үлкен) көбінесе депрессивті фазадағы биполярлық бұзылыстарда

Противопоказания риджинола в таблетках

  • повышенная чувствительность к ламотриджину или другим компонентам препарата
  • тяжелая печеночная недостаточность
  • наследственная непереносимость фруктозы, дефицит фермента Lapp-лактазы, мальабсорбция глюкозы-галактозы
  • дети с эпилепсией в возрасте до 6 лет (для данной лекарственной формы)
  • биполярные нарушения (для детей и подростков в возрасте до 18 лет)
  • беременность и период лактации
  • ламотриджинге немесе препараттың басқа да компоненттеріне жоғары сезімталдық
  • бауыр қызметінің ауыр жеткіліксіздігі
  • тұқым қуалайтын фруктоза жақпаушылығы, Lapp-лактаза ферментінің тапшылығы, глюкоза-галактоза мальабсорбциясы
  • 6 жасқа дейінгі эпилепсиясы бар балалар (осы дәрілік түр үшін)
  • биполярлық бұзылулар (18 жасқа дейінгі балалар мен жасөспірімдер үшін)
  • жүктілік және лактация кезеңі

Побочные действия таблеток риджинола

Очень часто (>1/10), часто (>1/100, <1/10), нечасто (>1/1,000, <1/100), редко (>1/10,000, <1/1,000), очень редко (<1/10,000).

При эпилепсии

Очень часто
  • кожная сыпь
  • головная боль
  • тошнота, рвота (при комбинированной терапии)
  • сонливость, головокружение, атаксия (при комбинированной терапии)
  • диплопия, нечеткость зрения (при комбинированной терапии)
Часто
  • агрессия, раздражительность
  • сонливость, головокружение, бессонница, тремор (при монотерапии)
  • нистагм, тремор, бессонница (при комбинированной терапии)
  • тошнота, рвота, диарея (при монотерапии)
  • диарея (при комбинированной терапии)
  • усталость
Нечасто
  • атаксия (при монотерапии)
  • диплопия, нечеткость зрения (при монотерапии)
Редко
  • синдром Стивенса-Джонсона
  • нистагм (при монотерапии)
  • асептический менингит (при комбинированной терапии)
  • конъюнктивит (при комбинированной терапии)
Очень редко
  • токсический эпидермальный некролиз (синдром Лайелла)
  • нейтропения, лейкопения, анемия, тромбоцитопения, панцитопения, аплас-тическая анемия, агранулоцитоз
  • лимфоаденопатия
  • возбуждение, неуравновешенность, двигательные расстройства, ухудшение состояния при имеющейся болезни Паркинсона, экстрапирамидные расстройства, хореоатетоз, учащение судорожных припадков
  • волчаночный синдром
  • повышение показателей печеночных проб, нарушение функции печени, печеночная недостаточность. Нарушения функции печени чаще ассоциируются с реакциями гиперчувствительности, но встречались и изолированные случаи.
  • синдром гиперчувствительности* (лихорадка, лимфаденопатия, отек лица, гематологические нарушения, поражение печени, ДВС-синдром, полиорганная недостаточность)
При биполярных расстройствах

Очень часто
  • кожная сыпь
  • головная боль
Часто
  • возбуждение, сонливость, головокружение
  • артралгия
  • боли в спине
Редко
  • синдром Стивенса-Джонсона
Өте жиі (>1/10), жиі (>1/100, <1/10), жиі емес (>1/1,000, <1/100), сирек (>1/10,000, <1/1,000), өте сирек (<1/10,000).

Эпилепсия кезінде

Өте жиі
  • тері бөртпесі
  • бас ауыру
  • жүректің айнуы, құсу (біріктірілген емде)
  • ұйқышылдық, бас айналу, атаксия (біріктірілген емде)
  • диплопия, анық көрмеу (біріктірілген емде)
Жиі
  • агрессия, ашушаңдық
  • ұйқышылдық, бас айналу, ұйқысыздық, тремор (монотерапияда)
  • нистагм, тремор, ұйқысыздық (біріктірілген емде)
  • жүректің айнуы, құсу, диарея (монотерапияда)
  • диарея (біріктірілген емде)
  • шаршау
Жиі емес
  • атаксия (монотерапияда)
  • диплопия, анық көрмеу (монотерапияда)
Сирек
  • Стивенс-Джонсон синдромы
  • нистагм (монотерапияда)
  • асептикалық менингит (біріктірілген емде)
  • конъюнктивит (біріктірілген емде)
Өте сирек
  • уытты эпидермальді некролиз (Лайелл синдромы)
  • нейтропения, лейкопения, анемия, тромбоцитопения, панцитопения, апластикалық анемия, агранулоцитоз
  • лимфоаденопатия
  • қозу, ұшқалақтық, қимыл-қозғалыс бұзылыстары, Паркинсон ауруы бар болғанда жағдайдың нашарлауы, экстрапирамидті бұзылыстар, хореоатетоз, құрысу ұстамаларының жиілеуі
  • қызыл жегі синдромы
  • бауырлық сынама көрсеткіштерінің жоғарылауы, бауыр функциясының бұзылуы, бауыр қызметінің жеткіліксіздігі. Бауыр функциясының бұзылулары аса жоғары сезімталдық реакцияларымен астасады, бірақ оқшауланған жағдайлары да кездесті.
  • аса жоғары сезімталдық синдром* (қызба, лимфаденопатия, беттің ісінуі, гематологиялық бұзылулар, бауырдың зақымдануы, ДҚҰ-синдром, полиағзалық жеткіліксіздік)
Биполярлық бұзылыстарда

Өте жиі
  • тері бөртпесі
  • бас ауыру
Жиі
  • қозу, ұйқышылдық, бас айналу
  • артралгия
  • арқаның ауыруы
Сирек
  • Стивенс-Джонсон синдромы

Особые указания к применению

Развитие кожных высыпаний обычно отмечается в течение первых 8 недель после начала лечения Риджинолом®. В большинстве случаев кожные высыпания выражены незначительно и проходят самостоятельно, но вместе с тем иногда отмечают серьезные случаи, требующие госпитализации пациента и отмены препарата (например, синдром Стивенса-Джонсона и токсический эпидермальный некролиз). Легкие формы сыпи обычно бывают проявлением «синдрома гиперчувствительности» и являются дозозависимым эффектом. Синдром Лайелла и Стивенса-Джонсона - всегда дозозависимы.

Из-за риска развития сыпи нельзя превышать начальную дозу и нарушать схему увеличения доз. Риск возникновения кожных заболеваний может быть увеличен в следующих случаях: высокая начальная доза Риджинола®, чрезмерное увеличение дозы при монотерапии или сопутствующей терапии вальпроатом.

Следует соблюдать осторожность при назначении Риджинола® пациентам с аллергическими реакциями на прием других АЭП, так как риск развития высыпаний после приема Риджинола® у таких пациентов в три раза выше.

Необходимо проводить тщательную оценку состояния всех пациентов с наличием кожной сыпи и отменить прием Риджинола® до момента подтверждения этиологии высыпаний. Прием препарата Риджинол® не должен возобновляться, если лечение было отменено по причине с развития сыпи, если предполагаемая польза от приема не превышает возможные риски.

Признаком развития синдрома гиперчувствительности может являться кожная сыпь, ассоциированная с такими системными симптомами как лихорадка, лимфоаденопатия, отек лица, гематологические нарушения, поражение печени и асептический менингит. Тяжесть синдрома гиперчувствительности может варьировать в широких пределах и, в редких случаях, приводить к развитию ДВС-синдрома и полиорганным поражениям. Важно помнить, что ранние проявления синдрома гиперчувствительности (лихорадка, лимфоаденопатия и т.д.) могут присутствовать без наличия кожных высыпаний, и в данном случае пациент должен немедленно обратиться к врачу для оценки состояния и при отсутствии иной этиологии данных проявлений, применение препарата Риджинол® должно быть отменено.

Асептический менингит в большинстве случаев являлся обратимым при отмене препарата, но при повторном назначении Риджинола® в некоторых случаях данная патология возобновлялась и характеризовалась более быстрым началом и более тяжелым течением, в связи с чем не рекомендуется назначение Риджинола®, если его прием был отменен по причине развития асептического менингита.

Риджинол® является слабым ингибитором дигидрофолатредуктазы и поэтому он может влиять на метаболизм фолатов при длительной терапии. Однако, даже при длительном применении Риджинол® не вызывает серьезных изменений содержания гемоглобина, среднего объема форменных элементов в крови, концентрации фолатов в сыворотке (при приеме длительностью до 1 года) или эритроцитах (при приеме длительностью до 5 лет).

В некоторых случаях тяжелые судорожные припадки, включая эпилептический статус, приводят к развитию рабдомиолиза, полиорганной дисфункции, диссеминированному внутрисосудистому свертыванию крови, иногда с летальным исходом.

Пациентам, которые получают лечение другими препаратами, в состав которых входит ламотриджин, не следует принимать Риджинол® без консультации врача.

Имеются данные, что пациентов с биполярными расстройствами относят к группе риска со склонностью к суициду. Также повышена возможность суицида среди больных эпилепсией. От 25% до 50% пациентов с биполярными расстройствами совершают попытку самоубийства хотя бы один раз, независимо от того, принимают они лечение, в том числе Риджинолом®, или нет. Пациенты с биполярными расстройствами, должны быть тщательно обследованы на предмет клинического ухудшения, включая развитие новых симптомов в начале курса лечения или при изменении дозы препарата. Пациенты, которые имеют в анамнезе суицидальные попытки или мысли о самоубийстве, а также пациенты молодого возраста, должны находиться под тщательным врачебным контролем в течение всего курса лечения. Больные должны быть проинформированы, что в случае любого ухудшения состояния, включающего появления новых признаков, мыслей о самоубийстве и/или желания причинить себе вред, они должны немедленно сообщить об этом врачу. В этих случаях врач должен принять решение об изменении схемы лечения или отмены препарата.

Комбинация этинилэстрадиол/левоноргестрел приводит к увеличению выведения ламотриджина. В этих случаях более высокие терапевтические дозы Риджинола® (более чем в 2 раза) могут быть необходимы для достижения максимального терапевтического эффекта. У женщин, не принимающих индукторы печеночных ферментов и принимающих гормональные контрацептивы, включая 1 неделю неактивной терапии (свободная от таблеток неделя), постепенное кратковременное увеличение уровня ламотриджина будет происходить во время недели неактивной терапии.

При комбинированном применении Риджинола® и гормональных контрацептивов происходит умеренное увеличение секреции левоноргестрела и изменение в сыворотке уровней фолликулостимулирующего (ФСГ) и лютеинизирующего гормонов (ЛГ). Влияние этих реакций на активность овуляции не известно. Возможно, это может привести к увеличению контрацептивной эффективности. Женщины, которые применяют оральные гормональные контрацептивы на фоне терапии Риджинолом®, должны сообщать врачу о любых изменениях менструального цикла.

Общие рекомендации по дозированию препарата при эпилепсии
При любом изменении терапии, как с отменой противоэпилептических препаратов, которые назначались совместно с Риджинолом®, так и, наоборот, с присоединением других АЭП к комбинированной терапии, необходимо принимать во внимание возможность изменения фармакокинетики ламотриджина в этих случаях. Резкая отмена Риджинола® может спровоцировать учащение приступов, связанных с развитием синдрома отмены. За исключением тех случаев, когда состояние пациента требует срочной отмены препарата (например, при появлении кожных высыпаний), дозу следует снижать постепенно в течение 2 недель.

Пациенты с почечной недостаточностью
При почечной недостаточности тяжелой степени поддерживающую дозу препарата рекомендуется уменьшить, в связи с возможным накоплением метаболита глюкуронида в организме.

Использование в педиатрии
Данная лекарственная форма не применяется у детей младше 6 лет. В педиатрической практике не рекомендуется монотерапия препаратом в качестве начального метода лечения у пациентов с первично установленным диагнозом. После достижения противосудорожного эффекта с помощью комбинированной терапии, одновременно применяемые с Риджинолом® противоэпилептические препараты можно отменить, и пациенты могут продолжать лечение Риджинолом® в виде монотерапии. Детям в возрасте 6 лет при лечении эпилепсии может потребоваться поддерживающая доза на верхней границе рекомендованного диапазона доз. Поскольку первые признаки кожных высыпаний у детей могут быть ошибочно приняты за инфекцию, врачам необходимо учитывать возможность развития побочной реакции на препарат у детей, у которых появляются высыпания и лихорадка в течение первых 8 недель терапии. Отсутствуют данные о влиянии ламотриджина на рост, половое созревание, когнитивные, эмоциональные и поведенческие параметры у детей.

Дети и подростки до 18 лет
Лечение антидепрессантами связано с повышенным риском возникновения суицидальных мыслей и суицидального поведения у детей и подростков с тяжелым депрессивным расстройством и другими психическими расстройствами.

Особенности влияния лекарственного средства на способность управлять транспортным средством или потенциально опасными механизмами
В период лечения необходимо воздерживаться от управления автотранспортом и работы с потенциально опасными механизмами, требующими повышенной концентрации внимания и быстроты психомоторных реакций.
Тері бөртпелерінің дамуы әдетте Риджинолмен® емдеуді бастағаннан кейін бастапқы 8 апта ішінде білінеді. Көптеген жағдайларда тері бөртпелерінің айқындығы елеусіз және өздігінен кетеді, бірақ кейде емделушіні ауруханаға жатқызуды және препаратты тоқтатуды талап ететін (мысалы, Стивенс-Джонсон синдромы және уытты эпидермальді некролиз) күрделі жағдайлар байқалады. Бөртпенің жеңіл түрлері әдетте «аса жоғары сезімталдық синдромының» көрінісі және дозаға тәуелді әсер болып табылады. Лайелл және Стивенс-Джонсон синдромы – үнемі дозаға тәуелді.

Бөртпенің даму қаупіне байланысты бастапқы дозаны арттыруға және дозаны арттыру сызбасын бұзуға болмайды. Тері ауруларының туындау қаупі мына жағдайларда артуы мүмкін: Риджинолдың® бастапқы жоғары дозасы, монотерапия немесе вальпроатпен қатарластыра емдеу кезінде дозасын шамадан тыс арттыру.

Риджинолды® ЭҚП қабылдауға аллергиялық реакциялары бар емделушілерге тағайындағанда сақ болған жөн, өйткені Риджинолды® қабылдағаннан кейін бөртпелердің даму қаупі мұндай емделушілерде үш есе жоғары болады.

Тері бөртпесі бар барлық емделушілердің жағдайына мұқият баға беру және бөртпелердің этиологиясы анықталғанға дейін Риджинол® қабылдауды тоқтату қажет. Риджинол® препаратын қабылдау, егер емдеу бөртпенің пайда болу себебінен тоқтатылса, егер қабылдаудың болжамды пайдасы ықтимал қаупінен басым болмаса, қайта жаңғыртылмауы тиіс.

Аса жоғары сезімталдық синдромының даму белгілері қызба, лимфоаденопатия, беттің ісінуі, гематологиялық бұзылулар, бауырдың зақымдануы және асептикалық менингит сияқты жүйелі симптомдармен астасқан тері бөртпесі болуы мүмкін. Аса жоғары сезімталдық синдромының ауырлығы кең ауқымда өргеріп отыруы және, сирек жағдайларда, ДҚҰ-синдромның дамуына және полиағзалық зақымдануға әкеп соғуы мүмкін. Аса жоғары сезімталдық синдромының ерте біліністері (қызба, лимфоаденопатия және т.б.) тері бөртпелерінсіз болуы мүмкін екендігін, және мұндайда емделуші жағдайға баға беру үшін дереу дәрігерге қаралуы керектігін және осы біліністердің басқа этиологиясы жоқ болғанда Риджинол® препараты тоқтатылуы тиіс екендігін есте сақтау маңызды.

Асептикалық менингит көп жағдайларда препаратты тоқтатқанда қайтымды болды, бірақ Риджинолды® қайталап тағайындағанда кейбір жағдайларда бұл патология қайта жаңғырды және тез басталуымен және барысының ауыр болуымен сипатталды, осыған байланысты, егер асептикалық менингиттің дамуы себебінен тоқталған болса, Риджинолды® тағайындамау керек.

Риджинол® дигидрофолатредуктазаның әлсіз тежегіші болып табылады және сондықтан да ол ұзақ емдеу кезінде фолаттардың метаболизміне ықпалын тигізуі мүмкін. Алайда, тіпті ұзақ қолданғанда да Риджинол® қандағы гемоглобин мөлшерінің, формалық элементтердің орташа көлемінің, сарысудағы (1 жылға дейінгі ұзақтықпен қабылдағанда) немесе эритроциттердегі (5 жылға дейінгі ұзақтықпен қабылдағанда) фолаттар концентрациясының күрделі өзгерістерін туындатпайды.

Кейбір жағдайларда ауыр құрысу ұстамалары, эпилепсиялық статусты қоса, рабдомиолиздың дамуына, полиағзалық функциялардың бұзылуына, диссеминацияланған қантамырішілік қан ұюына, кейде өліммен аяқталуға әкеп соғады.

Құрамына ламотриджин кіретін басқа препараттармен ем алып жүрген емделушілер Риджинолды® дәрігердің кеңесінсіз қабылдамағаны дұрыс.

Биполярлық бұзылыстары бар емделушілердің суицидке бейім қауіп тобына жататындығы туралы мәліметтер бар. Сондай-ақ эпилепсиямен науқастар арасында суицид мүмкіндігі жоғарылады. Биполярлық бұзылыстары бар емделушілердің 25%-дан 50%-ға дейіні Риджинолмен® емделіп жүргеніне-жүрмегеніне қарамастан, кем дегенде бір рет өзін-өзі өлтіруге әрекет жасайды. Биполярлық бұзылыстары бар емделушілер емдеу курсының басында немесе препараттың дозасын өзгерткенде, жаңа симптомдардың дамуын қоса, клиникалық нашарлау жағдайын анықтау үшін мұқият тексерілуі тиіс. Сыртартқысында суицидтік әрекеттер немесе өзін-өзі өлтіру туралы ойлар болған емделушілер, сондай-ақ жас емделушілер барлық емделу кезеңі ішінде дәрігердің мұқият бақылауында болуы тиіс. Науқастар өзін-өзі өлтіру туралы ойлаудың және/немесе өзіне зиян келтіргісі келудің жаңа белгілерінің пайда болуын қамтитын кез келген нашарлау жағдайы туралы шұғыл түрде дәрігерге айту керектігінен хабардар болуы тиіс. Мұндай жағдайларда дәрігер емдеу сызбасын өзгерту немесе препаратты тоқтату жөнінде шешім қабылдауы тиіс.

Этинилэстрадиол/левоноргестрел біріктірілімі ламотриджиннің шығарылуының артуына әкеледі. Мұндай жағдайларда Риджинолдың® жоғарырақ дозалары (2 еседен астам) ең жоғарғы емдік әсеріне қол жеткізу үшін қажет болуы мүмкін. Бауыр ферменттерінің индукторларын қабылдамаған және гормональді контрацептивтерді қабылдап жүрген әйелдерде, белсенді емес емдеудің 1 аптасын қоса (таблеткалардан бос апта), ламотриджин деңгейінің қысқа уақыттық біртіндеп артуы белсенді емес емдеу кезінде жүреді.

Риджинол® мен гормональді контрацептивтерді біріктіріп қолданғанда левоноргестрел секрециясының орташа артуы мен сарысудағы фолликула стимуляциялаушы (ФСГ) және лютеиндеуші гормондардың (ЛГ) деңгейлері өзгереді. Бұл реакциялардың овуляция белсенділігіне ықпалы белгісіз. Бұл контрацептивтік тиімділігінің артуына әкелуі мүмкін. Риджинолмен® емдеу аясында оральді гормональді контрацептивтерді қабылдап жүрген әйелдер дәрігерге етеккір оралымындағы кез келген өзгерістер туралы мәлімдеп отыруы тиіс.

Эпилепсия кезінде препаратты дозалау жөніндегі жалпы ұсынымдар
Риджинолмен® бірге тағайындалған эпилепсияға қарсы препараттарды тоқтату, және керісінше, біріктірілген емге басқа ЭҚП қосу сияқты кез келген өзгерістерде, мұндай жағдайларда ламотриджин фармакокинетикасының өзгеруі мүмкін екендігіне назар аудару қажет. Риджинолды® күрт тоқтату, тоқтату синдромының дамуына байланысты, ұстамалардың жиілеуін туындатуы мүмкін. Емделушінің жай-күйі препаратты дереу тоқтатуды қажет ететін (мысалы, тері бөртпелері пайда болған) жағдайлардан басқа кезде, дозасын 2 апта бойы біртіндеп азайтқан жөн.

Бүйрек қызметінің жеткіліксіздігі бар емделушілер
Бүйрек қызметінің ауыр дәрежелі жеткіліксіздігінде организмде глюкуронид метаболитінің жинақталып қалуының мүмкін екендігіне байланысты, препараттың демеуші дозасын азайту ұсынылады.

Педиатрияда пайдаланылуы
Бұл дәрілік түр 6 жасқа толмаған балаларда қолданылмайды. Педиатриялық тәжірибеде диагнозы алғаш анықталған емделушілерде бастапқы емдеу әдісі ретінде препарат монотерапия түрінде ұсынылмайды. Риджинолмен® бір мезгілде қолданылатын біріктірілген емнің жәрдемімен құрысуға қарсы әсерге қол жеткізілгеннен кейін эпилепсияға қарсы препараттарды тоқтатуға болады және емделушілер Риджинолмен® монотерапия түрінде емделуді жалғастыра алады. 6 жастағы балаларда эпилепсияны емдегенде ұсынылған дозалар ауқымының жоғарғы шегіндегі демеуші доза қажет болуы мүмкін. Тері бөртпелерінің алғашқы белгілері балаларда қателесіп жұқпа ретінде қабылдануы мүмкін болғандықтан, дәрігерлер емдеудің бастапқы 8 аптасы ішінде бөртпелер мен қызба пайда болатын балаларда препаратқа жағымсыз реакцияның дамуы мүмкін екендігін ескеруі қажет. Ламотриджиннің балаларда өсуге, жыныстық жетілуге, когнитивті, эмоционалдық және мінез-құлық параметрлеріне әсер етуі туралы мәліметтер жоқ.

Балалар мен 18 жасқа дейінгі жасөспірімдер
Антидепрессанттармен емдеу ауыр депрессиялық бұзылыстары және басқа да психикалық бұзылыстары бар балалар мен жасөспірімдерде суицидтік ойлар мен суицидтік мінез-құлықтың туындау қаупінің жоғарылауымен байланысты.

Дәрілік заттың көлік құралдарын немесе қауіпті механизмдерді басқару қабілетіне ықпал ету ерекшеліктері
Емдеу кезеңінде автокөлік басқаруды және зейінді жұмылдыру мен психомоторлық реакциялардың жылдамдығын қажет ететін қауіпті механизмдермен жұмыс жасауды тоқтата тұру қажет.

Дозировка и способ применения

Препарат следует принимать внутрь, не разжёвывая, запивая небольшим количеством воды.

Если рассчитанные дозы (например, для пациентов с нарушением функции печени) выше количества ламотриджина, содержащегося в таблетке, рекомендуется принимать таблетку меньшей дозировки.

Эпилепсия

Монотерапия у взрослых и детей старше 12 лет
Начальная максимальная суточная доза составляет 25 мг один раз в сутки в течение 2 недель, в дальнейшем доза повышается до 50 мг с приемом один раз в сутки в течение 2 недель. Затем дозу следует увеличивать на 50-100 мг каждые 1-2 недели, пока не будет достигнут оптимальный терапевтический эффект. Стандартная поддерживающая доза составляет 100-200 мг в сутки в один или два приема. Некоторым пациентам для достижения терапевтического эффекта требуется доза Риджинол® 500 мг/сут.

Комбинированная терапия у взрослых и детей старше 12 лет

Терапия Риджинолом® и вальпроатом в сочетании с другими антиэпилептическими препаратами (АЭП) или без них.

Для пациентов, которые уже получают вальпроат в сочетании с другими АЭП или без них, начальная доза Риджинола® составляет 25 мг через день в течение 2 недель, в дальнейшем - по 25 мг один раз в сутки в течение 2 недель. Затем дозу следует увеличивать максимально на 25-50 мг/сут каждые 1-2 недели, пока не будет достигнут оптимальный терапевтический эффект. Стандартная поддерживающая доза составляет 100-200 мг в сутки в один или два приема.

Терапия Риджинолом® в сочетании с АЭП, индуцирующими печеночные ферменты (например, фенитоин, карбамазепин, фенобарбитал, примидон), в сочетании с другими АЭП или без них (за исключением вальпроата).

Начальная доза Риджинола® составляет 50 мг один раз в сутки в течение 2 недель, в дальнейшем – 100 мг/сут в два приема в течение 2 недель. Затем доза увеличивается на 100 мг каждые 1-2 недели, пока не будет достигнут оптимальный терапевтический эффект. Стандартная поддерживающая доза составляет 200-400 мг в сутки в два приема. Некоторым пациентам для достижения терапевтического эффекта может потребоваться доза 700 мг/сут.

У пациентов, принимающих противосудорожные препараты, взаимодействие которых с Риджинолом® неизвестно, рекомендуют применять такую же схему увеличения доз как для пациентов, принимающих Риджинол® с вальпроатом.

Комбинированная терапия эпилепсии у детей от 6 до 12 лет
Доза препарата зависит от веса ребенка. Терапия Риджинолом® и вальпроатом в сочетании с другими АЭП или без них Начальная доза Риджинола® составляет 0,15 мг/кг один раз в сутки в течение 2 недель, в дальнейшем - 0,3 мг/кг в сутки в один прием в течение 2 недель. Затем доза должна быть увеличена максимально на 0,3 мг/кг каждые 1-2 недели, пока не будет достигнут оптимальный терапевтический эффект. Стандартная поддерживающая доза составляет 1-5 мг/кг в сутки в один или в два приема. Максимальная суточная доза 200 мг/сут.

Терапия Риджинолом® и другими, индуцирующими печеночные ферменты, в сочетании с другими АЭП или без них (за исключением вальпроата)

Начальная доза Риджинола® составляет 0,6 мг/кг в сутки в два приема в течение 2 недель, в дальнейшем – 1,2 мг/кг массы тела в сутки в два приема в течение 2 недель. Затем дозу следует увеличивать на 1,2 мг/кг каждые 1-2 недели, пока не будет достигнут оптимальный терапевтический эффект, стандартная поддерживающая доза составляет 5-15 мг/кг в сутки в два приема. Максимальная суточная доза достигает 400 мг/сут.

Если расчетная суточная доза составляет 1-2 мг/кг, разрешается прием Риджинола® в дозе 2 мг/кг через день в течение первых 2 недель.

Если расчетная суточная доза составляет 2,5-5 мг/кг, разрешается прием Риджинола® в дозе 5 мг/кг через день в течение первых 2 недель.

Если расчетная доза менее 2,5 мг/кг, Риджинол® принимать не следует.

Применение у детей младше 6 лет
В данной лекарственной форме препарат не применяется у детей младше 6 лет.

Отмена Риджинола® при эпилепсии
Резкая отмена Риджинола® может спровоцировать учащение приступов, связанных с развитием синдрома отмены. За исключением тех случаев, когда состояние пациента требует срочной отмены препарата (например, при появлении кожных высыпаний), дозу следует снижать постепенно в течение 2 недель.

Биполярные расстройства
Риджинол® рекомендуется применять при биполярных нарушениях для предотвращения развития фазы депрессии.

Таблица 1. Схема увеличения доз для достижения поддерживающей суточной стабилизирующей дозы у взрослых (старше 18 лет) при биполярных нарушениях

* например: фенитоин, карбамазепин, фенобарбитал и примидон или другими.

**Стабилизирующая доза изменяется в зависимости от клинического эффекта.

Как только будет достигнута суточная поддерживающая стабилизирующая доза, другие психотропные препараты могут быть отменены (см. таб 2).

Таблица 2. Суточная доза Риджинола®, необходимая для стабилизации настроения при биполярных расстройствах после отмены сопутствующих психотропных или других антиэпилептических препаратов

Пациентам, принимающим противоэпилептические препараты, характер взаимодействия которых с Риджинолом® неизвестен, рекомендуется такая же схема увеличения доз, как при приеме Риджинола® с вальпроатом.

При отмене сопутствующих Риджинолу® препаратов должна быть сохранена прежняя поддерживающая доза.

В таблице 3 представлены рекомендации по дозированию при биполярных нарушениях в случае присоединения к монотерапии Риджинолом® других препаратов.

Таблица 3. Схема дозирования Риджинола® при биполярных нарушениях после присоединения к монотерапии других препаратов

Отмена Риджинола® при биполярных нарушениях
Резкая отмена Риджинола® не вызывает увеличения частоты встречаемости или тяжести побочных реакций по сравнению с плацебо. Пациенты могут отменять Риджинол® сразу, без постепенного снижения дозы.

Общие рекомендации по дозированию Риджинола® у особых групп пациентов

Женщины, принимающие гормональные контрацептивы:

а) женщинам, уже принимающим гормональные контрацептивы, до начала лечения Риджинолом®, не следует превышать рекомендованные дозы Риджинола® и менять схемы лечения, показанные при монотерапии или комбинированной терапии,

б) начало приема гормональной контрацепции у пациенток, получающих лечение поддерживающими дозами Риджинола® и не применяющих препараты, индуцирующие печеночные ферменты - поддерживающая доза Риджинола® может быть увеличена в два раза в соответствии с индивидуальным клиническим эффектом,

в) окончание приема гормональных контрацептивов у пациенток, получающих лечение поддерживающими дозами Риджинола® и не применяющих препараты, индуцирующие печеночные ферменты- поддерживающая доза Риджинола® может быть снижена на 50% в соответствии с индивидуальным клиническим эффектом,

Дети и подростки с биполярными расстройствами до 18 лет
Риджинол® не рекомендуется для использования у детей до 18 лет с биполярными расстройствами в связи с отсутствием данных о безопасности и эффективности.

Применение Риджинола® у других групп пациентов

Пациенты пожилого возраста (старше 65 лет)
Изменения схемы дозирования препарата не требуется.

Нарушение функции печени
Начальную, возрастающую и поддерживающую дозы следует уменьшить приблизительно на 50% и 75% у пациентов с умеренной (индекс Чайлд-Пью 7-9, n=8) и тяжелой (индекс Чайлд-Пью >9, n=4) степенью печеночной недостаточности соответственно. Возрастающая и поддерживающая дозы должны корректироваться в зависимости от индивидуального клинического эффекта.

Нарушение функции почек
При почечной недостаточности начальную дозу Риджинола® устанавливают в соответствии со стандартной схемой назначения антиэпилептических препаратов. При почечной недостаточности тяжелой степени поддерживающую дозу рекомендуется уменьшить.
Препаратты шайнамай, судың азғантай мөлшерімен іше отырып, ішке қабылдау керек.

Егер есептелген дозалары (мысалы, бауыр функциясы бұзылған емделушілер үшін) таблетканың құрамындағы ламотриджиннің мөлшерінен жоғары болса, төмен дозадағы таблетканы қабылдау ұсынылады.

Эпилепсия

Ересектер мен 12 жастан асқан балалардағы монотерапия
Ең жоғарғы бастапқы тәуліктік дозасы 2 апта бойы тәулігіне 25 мг құрайды, әрі қарай дозасы 2 апта бойы тәулігіне бір рет қабылдаумен 50 мг дейін арттырылады. Содан кейін дозасын оңтайлы емдік әсеріне қол жеткізілгенше әр 1-2 апта сайын 50-100 мг арттырып отырған жөн. Стандартты демеуші дозасы тәулігіне бір немесе екі қабылдауға бөлінген 100-200 мг құрайды. Кейбір емделушілерге емдік әсерге қол жеткізу үшін Риджинолдың® тәулігіне 500 мг дозасы қажет болады.

Ересектер мен 12 жастан асқан балалардағы біріктірілген ем

Басқа эпилепсияға қарсы препараттармен бірге (ЭҚП) немесе оларсыз Риджинолмен® және вальпроатпен емдеу.

Вальпроатты басқа ЭҚП-мен бірге немесе оларсыз алып жүрген емделушілер үшін Риджинолдың® бастапқы дозасы 2 апта бойы күнара 25 мг, әрі қарай – 2 апта бойы тәулігіне бір рет 25 мг құрайды. Сонан соң дозасын оңтайлы емдік әсерге қол жеткізгенге дейін, әрбір 1-2 апта сайын тәулігіне ең жоғары 25-50 мг дейін арттыру керек. Стандартты демеуші ем тәулігіне бір немесе екі қабылданатын 100-200 мг құрайды.

Бауыр ферменттерін индукциялайтын (мысалы, фенитоин, карбамазепин, фенобарбитал, примидон) ЭҚП-мен бірге, басқа ЭҚП-мен бірге немесе оларсыз (вальпроаттан басқа) Риджинолмен® емдеу.

Риджинолдың® бастапқы дозасы 2 апта бойы тәулігіне бір рет 50 мг, әрі қарай – 2 апта бойы тәулігіне екі қабылдауға бөлінген 100 мг құрайды. Сонан соң дозасы оңтайлы емдік әсеріне қол жеткізілгенге дейін әр 1-2 апта сайын 100 мг-ге арттырылады. Стандартты демеуші дозасы тәулігіне екі қабылдауға бөлінген 200-400 мг құрайды. Кейбір емделушілерге емдік әсерге қол жеткізу үшін тәулігіне 700 мг дозасы қажет болуы мүмкін.

Риджинолмен® өзара әрекеттесуі белгісіз құрысуға қарсы препараттарды қабылдап жүрген емделушілерге дозаны арттырудың Риджинолды® вальпроатпен бірге қабылдап жүрген емделушілерге арналған сызбасындай сызбаны қолдану керек.

6 жастан 12 жасқа дейінгі балаларда эпилепсияның біріктірілген емі
Препараттың дозасы баланың салмағына байланысты. Басқа ЭҚП-мен бірге немесе оларсыз Риджинолмен® және вальпроатпен емдеу Риджинолдың® бастапқы дозасы 2 апта бойы тәулігіне бір рет 0,15 мг/кг, әрі қарай – 2 апта бойы тәулігіне бір рет қабылданатын 0,3 мг/кг құрайды. Сонан соң дозасы оңтайлы емдік әсерге қол жеткізілгенге дейін, әр 1-2 апта сайын 0,3 мг/кг арттырылуы тиіс. Стандартты демеуші ем тәулігіне бір немесе екі қабылдауға бөлінген 1-5 мг/кг құрайды. Ең жоғарғы тәуліктік дозасы - тәулігіне 200 мг.

Басқа ЭҚП-мен бірге немесе оларсыз Риджинолмен® және бауыр ферменттерін индукциялайтын басқа препараттармен (вальпроаттан басқа) (вальпроаттан басқа) емдеу

Риджинолдың® бастапқы дозасы 2 апта бойы тәулігіне екі қабылдауға бөлінген 0,6 мг/кг құрайды, әрі қарай – 2 апта бойы тәулігіне екі бөліп қабылданатын, дене салмағының әр кг шаққанда 1,2 мг құрайды. Сонан соң дозасын оңтайлы емдік әсерге қол жеткізілгенге дейін, әр 1-2 апта сайын 1,2 мг/кг арттырып отыру керек, стандартты демеуші дозасы тәулігіне екі бөліп қабылданатын 5-15 мг/кг құрайды. Ең жоғарғы тәуліктік дозасы тәулігіне 400 мг дейін жетеді.

Егер есептелген тәуліктік дозасы 1-2 мг/кг құраса, Риджинолды® бастапқы 2 апта бойы 2 мг/кг дозада күнара қабылдауға рұқсат етіледі.

Егер есептелген тәуліктік дозасы 2,5-5 мг/кг құраса, Риджинолды® бастапқы 2 апта бойы 5 мг/кг дозада күнара қабылдауға рұқсат етіледі.

Егер есептелген дозасы 2,5 мг/кг аз болса, Риджинолды® қабылдамаған жөн.

6 жасқа толмаған балаларда қолданылуы
Бұл дәрілік түрінде препарат 6 жасқа толмаған балаларда қолданылмайды.

Эпилепсия кезінде Риджинолды® тоқтату
Риджинолды® күрт тоқтату, тоқтату синдромының дамуына байланысты, ұстамалардың жиілеуін туындатуы мүмкін. Препаратты дереу тоқтатуды қажет ететін жағдайдан басқа уақытта (мысалы, тері бөртпелері пайда болғанда), дозаны 2 апта бойы біртіндеп азайтып отыру керек.

Биполярлық бұзылыстар
Риджинолды® биполярлық бұзылулар кезінде депрессия фазасының дамуына жол бермеу үшін қолдану ұсынылады.

1 кесте. Ересектерде (18 жастан асқан) биполярлық бұзылыстар кезінде оңтайлы тәуліктік тұрақтандырғыш дозаға қол жеткізуге арналған дозаларды арттыру сызбасы

* мысалы: фенитоин, карбамазепин, фенобарбитал және примидон немесе басқалармен.

**Тұрақтандырғыш дозасы клиникалық әсеріне байланысты өзгеріп отырады.

Тәуліктік демеуші тұрақтандырғыш дозасына жеткен бойда, басқа психотроптық препараттарды тоқтатуға болады (2 кестені қараңыз).

2 кесте. Риджинолдың® биполярлық бұзылыстар кезінде қатар жүретін психотроптық немесе басқа эпилепсияға қарсы препараттарды тоқтатқаннан кейін көңіл-күйді тұрақтандыру үшін қажетті тәуліктік дозасы

Риджинолмен® өзара әрекеттесу сипаты белгісіз эпилепсияға қарсы препараттарды қабылдап жүрген емделушілерге дозаларды арттырудың дәл Риджинолды® вальпроатпен бірге қабылдағандағыдай сызбасы ұсынылады.

Риджинолмен® қатарласқан препараттарды тоқтатқанда бұрынғы демеуші доза сақталуы тиіс.

3 кестеде биполярлық бұзылулар кезінде Риджинолмен® монотерапияға басқа препараттарды қосқан жағдайда дозалау бойынша ұсынымдар берілген.

3 кесте. Монотерапияға басқа препараттарды қосқаннан кейінгі биполярлық бұзылыстар кезінде Риджинолды® дозалау кестесі

Биполярлық бұзылулар кезінде Риджинолды® тоқтату
Риджинолды® күрт тоқтату, плацебомен салыстырғанда, жағымсыз реакциялардың кездесетін жиілігін немесе ауырлығын арттырмайды. Емделушілер Риджинолды® бірден, дозасын біртіндеп төмендетпей-ақ, тоқтата алады.

Риджинолды® емделушілердің ерекше топтарында дозалау жөніндегі жалпы ұсынымдар

Гормональді контрацептивтерді қабылдап жүрген әйелдер:

а) гормональді контрацептивтерді Риджинолмен® емдеуді бастағанға дейін қабылдаған әйелдер Риджинолды® ұсынылған дозаларынан асырмау және монотерапия немесе біріктірілген емдеуде көрсетілген емдеу сызбаларын өзгертпеуі керек.

б) Риджинолдың® демеуші дозаларымен ем қабылдап жүрген және бауыр ферменттерін индукциялайтын препараттарды қолданбайтын емделуші әйелдердің гормональді контрацепцияны қолдануды бастауы Риджинолдың® демеуші дозасы жекелей клиниалық әсеріне байланысты екі есе арттырылуы мүмкін.

в) Риджинолдың® демеуші дозаларымен емделіп жүрген және бауыр ферменттерін индукциялайтын препараттарды қолданбайтын емделушілердің гормональді контрацептивтерді қабылдауды аяқтауы. Риджинолдың® демеуші дозасы жекелей клиникалық әсеріне сәйкес 50%-ға төмендетілуі мүмкін.

Биполярлық бұзылыстары бар 18 жасқа дейінгі балалар мен жасөспірімдер
Қауіпсіздігі мен тиімділігі жөнінде деректер жоқ болғандықтан, Риджинол® биполярлық бұзылыстары бар 18 жасқа дейінгі балаларға пайдалану үшін ұсынылмайды.

Риджинолды® емделушілердің басқа топтарында қолдану

Егде жастағы емделушілер (65 жастан асқан)
Препаратты дозалау сызбасын өзгерту қажет емес.

Бауыр функциясының бұзылуы
Бастапқы, үдемелі және демеуші дозаларын орташа (Чайлд-Пью индексі 7-9, n=8) және бауыр қызметінің ауыр (Чайлд-Пью индексі >9, n=4) дәрежелі жеткіліксіздігі бар емделушілерде сәйкесінше 50%-ға және 75%-ға жуыққа азайту керек. Үдемелі және демеуші дозалары жекелей клиникалық әсеріне байланысты түзетілуі тиіс.

Бүйрек функциясының бұзылуы
Бүйрек қызметінің жеткіліксіздігінде Риджинолдың® бастапқы дозасын эпилепсияға қарсы препараттарды тағайындаудың стандартты сызбасына сәйкес белгілейді. Бүйрек қызметінің ауыр дәрежелі жеткіліксіздігінде демеуші дозаны азайту ұсынылады.

Взаимодействие с лекарствами

Исследования по лекарственным взаимодействиям проведены только у взрослых пациентов.

К препаратам, ингибирующим печеночные ферменты, относится вальпроат.

К препаратам, индуцирующим печеночные ферменты относятся фенитоин, карбамазепин, фенобарбитал, примидон, рифампицин, лопинавир/ритонавир, комбинация этинилэстрадиол/левоноргестрел, азатанавир/ритонавир.

К препаратам, которые могут незначительно либо подавлять, либо индуцировать печеночные ферменты, относятся литий, бупропион, оланзапин, фелбамат, окскарбазепин, габапентин, левитирацетам, прегабалин, топирамат, зонизамид.

Противоэпилептические препараты (фенитоин, карбамазепин, фенобарбитал, примидон), парацетамол ускоряют метаболизм Риджинола® и укорачивают период его полувыведения в 2 раза. Риджинол® не влияет на фармакокинетику других противосудорожных средств и препаратов, подвергающихся метаболизму с помощью системы цитохрома Р450.

Поскольку вальпроат конкурентно метаболизируется печеночными ферментами, он вызывает замедление метаболизма Риджинола® и увеличивает его время полувыведения до 70 часов у взрослых.

При присоединении к терапии карбамазепином Риджинола® возможны головокружение, атаксия, диплопия, нечеткость зрения и тошнота, исчезающие при снижении дозы карбамазепина.

Присоединение к терапии 1200 мг окскарбазепина 200 мг Риджинола® не оказывает влияния на метаболизм этих препаратов.

При присоединении к терапии фелбаматом (1,2 г дважды в день) Риджинола® в дозе 100 мг два раза в день в течение 10 дней, фармакокинетика Риджинола® не нарушается.

Левитирацетам и прегабалин не влияют на фармакокинетику Риджинола®.

Топирамат не влияет на плазменные концентрации Риджинола®. При совместном применении концентрация топирамата увеличивается на 15%.

Прием 200-400 мг/сутки зонизамида вместе с 150-500 мг/сутки Риджинола® в течение 35 дней не оказывает существенного влияния на фармакокинетику Риджинола®.

При присоединении к терапии лития глюконата безводного в дозе 2 г два раза в сутки в течение 6 дней Риджинола® в дозе 100 мг/сутки, фармакокинетика лития не нарушается.

Повторный прием бупропиона не оказывает значительного влияния на фармакокинетику Риджинола® после приема одной дозы, за исключением небольшого увеличения показателя “площадь под кривой соотношения концентрация-время” для ламотриджина глюкуронида.

Риджинол® в дозе 200 мг не оказывает влияния на фармакокинетику оланзапина.

Терапия Риджинолом® совместно с респеридоном может вызвать сонливость.

Комбинация этинилэстрадиол/левоноргестрел (30 мкг/150 мкг) приводит к увеличению выведения ламотриджина примерно в 2 раза.

Комбинация Риджинола® с гормональными контрацептивами приводит к умеренному увеличению секреции левоноргестрела и изменению в сыворотке уровней фолликулостимулирующего (ФСГ) и лютеинизирующего гормонов (ЛГ).

При одновременном приеме с рифампицином увеличивается клиренс ламотриджина и уменьшается период его полураспада за счет индукции печеночных ферментов, ответственных за глюкуронизацию.

При совместном назначении допинавира/ритонавира с Риджинолом®, концентрация последнего в плазме крови увеличивается приблизительно вдвое.

Введение атазанавира/ритонавира пациентам, принимающим Риджинол®, сокращает AUC и Cmax ламотриджина в дозе 100 мг в среднем на 32% и 6% соответственно.

Следовательно, при комбинации вышеуказанных препаратов с Риджинолом® необходима коррекция дозы последнего.

Зарегистрированы судороги у пациентов, принимающих одновременно орлистат и противоэпилептические препараты. Орлистат может уменьшить абсорбцию противоэпилептических средств, что приводит к уменьшению противосудорожного эффекта.
Дәрілермен өзара әрекеттесуіне зерттеулер тек ересек емделушілерде ғана жүргізілді.

Бауыр ферменттерін тежейтін препараттарға вальпроат жатады.

Бауыр ферменттерін индукциялайтын препараттарға фенитоин, карбамазепин, фенобарбитал, примидон, рифампицин, лопинавир/ритонавир, этинилэстрадиол/левоноргестрел біріктірілімі, азатанавир/ритонавир жатады.

Бауыр ферменттерін елеусіз бәсеңдететін немесе индукциялайтын препараттарға литий, бупропион, оланзапин, фелбамат, окскарбазепин, габапентин, левитирацетам, прегабалин, топирамат, зонизамид жатады.

Эпилепсияға қарсы препараттар (фенитоин, карбамазепин, фенобарбитал, примидон), парацетамол Риджинол® метаболизмін жылдамдатады және оның жартылай шығарылу кезеңін 2 есе қысқартады. Риджинол® құрысуға қарсы басқа дәрілердің және Р450 цитохромы жүйесінің көмегімен метаболизмге ұшырайтын препараттардың фармакокинетикасына ықпалын тигізбейді.

Вальпроат бауыр ферменттерімен бәсекелесе метаболизденетін болғандықтан, ол Риджинол® метаболизмін баяулатады және оның ересектердегі жартылай шығарылу кезеңінің 70 сағатқа дейін арттырады.

Карбамазепинмен емдеуге Риджинолды® қосқанда, карбамазепиннің дозасын төмендеткенде жоғалатын бас айналу, атаксия, диплопия, анық көрмеу және жүректің айнуы болуы ықтимал.

1200 мг окскарбазепинмен емдеуге 200 мг Риджинолды® қосу бұл препараттардың метаболизміне ықпалын тигізбейді.

Фелбаматпен емдеу (күніне екі рет 1,2 г) Риджинолды® 10 күн бойы күніне екі рет 100 мг дозада қосқанда, Риджинолдың® фармакокинетикасы бұзылмайды.

Левитирацетам мен прегабалин Риджинолдың® фармакокинетикасына ықпал етпейді.

Топирамат Риджинолдың® плазмадағы концентрациясына ықпалын тигізбейді. Бірге қолданғанда топираматтың концентрациясы 15%-ға артады.

Тәулігіне 200-400 мг зонизамидті тәулігіне 150-500 мг Риджинолмен® бірге 35 күн бойы қабылдау Риджинолдың® фармакокинетикасына айтарлықтай ықпалын тигізбейді.

6 күн бойы тәулігіне екі рет 2 г доза сусыз литий глюконатымен емдеуге тәулігіне 100 мг дозадағы Риджинолды® қосқанда, литийдің фармакокинетикасы бұзылмайды.

Бупропионды қайта қабылдау бір дозасын қабылдағаннан кейін ламотриджин глюкурониді үшін “концентрация-уақыт арақатынасы қисығы астындағы ауданы” көрсеткішінің аз ғана жоғарылауын қоспағанда, Риджинолдың® фармакокинетикасына елеулі ықпал етпейді.

Риджинол® 200 мг дозада оланзапиннің фармакокинетикасына ықпалын тигізбейді.

Респеридонмен бірге Риджинолмен® емдеу ұйқышылдықты тудыруы мүмкін.

Этинилэстрадиол/левоноргестрел біріктірілімі (30 мкг/150 мкг) ламотриджиннің шығарылуының шамамен 2 есеге артуына әкеледі.

Риджинолдың® гормональді контрацептивтермен біріктірілімі левоноргестрел секрециясының орташа артуына және сарысуда фолликуланы стимуляциялаушы (ФСГ) және лютеиндеуші гормондардың (ЛГ) деңгейлерінің өзгеруіне әкеледі.

Рифампицинмен бір мезгілде қабылдағанда ламотриджиннің клиренсі артады және глюкурондалуына жауапты бауыр ферменттерін индукциялауы есебінен оның жартылай ыдырау кезеңі азаяды.

Допинавир/ритонавирді Риджинолмен® бірге тағайындағанда соңғысының қан плазмасындағы концентрациясы шамамен екі есе артады.

Атазанавир/ритонавирді Риджинолды® қабылдап жүрген емделушілерге енгізу, 100 мг дозадағы ламотриджиннің AUC пен Cmax мәндерін орта есеппен сәйкесінше 32% және 6%-ға қысқартады.

Демек, жоғарыда көрсетілген препараттарды Риджинолмен® біріктіргенде соңғысының дозасын түзету қажет.

Орлистатты және эпилепсияға қарсы препараттарды бір мезгілде қабылдайтын емделушілерде құрысулар тіркелген. Орлистат эпилепсияға қарсы дәрілердің сіңірілуін азайтуы мүмкін, бұл құрысуға қарсы әсерінің азаюына әкеледі.

Передозировка риджинолом в таблетках

Симптомы: головокружение, головная боль, сонливость, рвота, нистагм, атаксия, нарушение сознания, кома.

Лечение: госпитализация, промывание желудка, прием активированного угля, солевых слабительных, проведение дезинтоксикационной, симптоматической терапии.
Симптомдары: бас айналу, бас ауыру, ұйқышылдық, құсу, нистагм, атаксия, сананың бұзылуы, кома.

Емі: ауруханаға жатқызу, асқазанды шаю, белсендірілген көмірді, тұзды іш жүргізгіштерді қабылдау, уытсыздандырушы, симптоматикалық ем жүргізу.

Фармакологические свойства

Фармакокинетика

Абсорбция
Ламотриджин быстро и полностью всасывается из кишечника. Максимальная концентрация в плазме достигается приблизительно через 2,5 ч после приема препарата внутрь. Время достижения максимальной концентрации слегка увеличивается после приема пищи, но уровень абсорбции остается неизменным. Фармакокинетика имеет линейный характер при приеме в дозе до 450 мг.

Распределение
Степень связывания ламотриджина с белками плазмы около 55%. Объем распределения - 0,92-1,22 л/кг.

Метаболизм
В метаболизме ламотриджина принимает участие фермент глюкуронилтрансфераза. Ламотриджин может в некоторой степени усиливать свой собственный метаболизм в зависимости от дозы.

Элиминация
У взрослых клиренс ламотриджина составляет, в среднем, 39+14 мл/мин. Ламотриджин метаболизируется до глюкуронидов, которые выводятся с мочой. Менее 10% препарата выделяется с мочой в неизмененном виде, около 2% - с фекалиями. Клиренс и период полувыведения не зависят от дозы. Т1\2 ламотриджина составляет в среднем 24-35 часов.

Дети
Клиренс ламотриджина, рассчитанный по массе тела, выше у детей, чем у взрослых; он наиболее высок у детей до 5 лет. У детей период полувыведения ламотриджина обычно короче, чем у взрослых, составляет примерно 7 часов при приеме с лекарственными средствами, индуцирующими активность ферментов, такими как карбамазепин, фенитоин, фенобарбитал и примидон; он увеличивается до 45-50 часов только при сочетанном приеме с вальпроатом натрия.

Пациенты пожилого возраста
Имеющиеся данные указывают на отсутствие значимых различий в клиренсе креатинина у больных пожилого возраста, в сравнении с молодыми пациентами.

Пациенты с нарушением функции почек
Средние значения клиренса ламотриджина для пациентов с хронической почечной недостаточностью и пациентов, находящихся на гемодиализе составляют 0,42 мл/мин/кг (хроническая почечная недостаточность), 0,33 мл/мин/кг (между сеансами гемодиализа) и 1,57 мл/мин/кг (во время гемодиализа). Средний период полувыведения составляет соответственно 42,9 часа, 57,4 часов и 13,0 часов. В течение 4-часового сеанса гемодиализа из организма выводится около 20% ламотриджина. Таким образом, при нарушении функции почек начальная доза ламотриджина вычисляется в соответствии со стандартной схемой назначения противоэпилептического препарата. При применении однократной дозы ламотриджина в терминальной стадии почечной недостаточности концентрация ламотриджина в плазме крови существенно не меняется и при этом возможно накопление метаболита ламотриджина глюкуронида.

Пациенты с нарушением функции печени
Средние показатели клиренса ламотриджина у пациентов с нарушением функции печени легкой, средней и тяжелой степени (стадии А, B и C по Чайлд-Пью) составляют 0.31, 0.24 и 0.10 мл/мин/кг соответственно.

Начальная и возрастающая дозы должны корректироваться в зависимости от клинического эффекта.
Сіңірілуі
Ламотриджин ішектен тез және толығымен сіңеді. Плазмада ең жоғарғы концентрацияға препаратты ішке қабылдағаннан кейін шамамен 2,5 сағаттан соң жетеді. Ең жоғарғы концентрациясына жету уақыты ас ішкеннен кейін сәл артады, бірақ сіңірілу деңгейі өзгеріссіз қалады. Фармакокинетикасы 450 мг дейінгі дозада қабылдағанда дозаға тәуелді сипатта болады.

Таралуы
Ламотриджиннің плазма ақуыздарымен байланысу дәрежесі 55%. Таралу көлемі - 0,92-1,22 л/кг.

Метаболизмі
Ламотриджиннің метаболизміне глюкуронилтрансфераза ферменті қатысады. Ламотриджин біршама дәрежеде өзінің метаболизмін дозасына байланысты күшейтуі мүмкін.

Шығарылуы
Ересектерде ламотриджиннің клиренсі, орта есеппен, минутына 39+14 мл құрайды. Ламотриджин несеппен бірге шығарылатын глюкуронидтарға дейін метаболизденеді. Препараттың 10%-дан азы өзгермеген күйінде несеппен бірге, 2%-ға жуығы нәжістермен бірге шығарылады. Клиренсі мен жартылай шығарылу кезеңі дозаға тәуелді емес. Ламотриджиннің Т1\2 орта есеппен 24-35 сағатты құрайды.

Балалар
Ламотриджиннің дене салмағы бойынша есептелген клиренсі, ересектерге қарағанда балаларда жоғарырақ; ол 5 жасқа дейінгі балаларда едәуір жоғары. Балаларда ламотриджиннің жартылай шығарылу кезеңі әдетте ересектерге қарағанда қысқалау, карбамазепин, фенитоин, фенобарбитал және примидон сияқты ферменттердің белсенділігін индукциялайтын дәрілік заттармен қабылдағанда шамамен 7 сағатты құрайды; ол тек натрий вальпроатымен бірге қабылдағанда ғана 45-50 сағатқа дейін артады.

Егде жастағы емделушілер
Қолда бар деректер жас емделушілермен салыстырғанда егде жастағы науқастардың креатинин клиренсінде елеулі айырмашылықтардың жоқтығын көрсетеді.

Бүйрек функциясы бұзылған емделушілер
Гемодиализде жүрген, бүйрек қызметінің созылмалы жеткіліксіздігі бар емделушілер үшін ламотриджин клиренсінің орташа мәндері 0,42 мл/мин/кг (бүйрек қызметінің созылмалы жеткіліксіздігі), 0,33 мл/мин/кг (гемодиализ сеанстары арасында) және 1,57 мл/мин/кг (гемодиализ кезінде) құрайды. Жартылай шығарылуының орташа кезеңі сәйкесінше 42,9 сағат, 57,4 сағат және 13,0 сағатты құрайды. 4 сағаттық гемодиализ сеансы ішінде организмнен 20%-ға жуық ламотриджин шығарылады. Осылайша, бүйрек функциясы бұзылғанда ламотриджиннің бастапқы дозасы эпилепсияға қарсы препаратты тағайындаудың стандартты сызбасына сәйкес есептеп шығарылады. Бүйрек қызметі жеткіліксіздігінің терминальді сатысында ламотриджиннің бір реттік дозасын қолданғанда қан плазмасындағы ламотриджиннің концентрациясы айтарлықтай өзгермейді және сонымен қатар ламотриджин глюкурониді метаболитінің жинақталуы мүмкін.

Бауыр функциясы бұзылған емделушілер
Бауыр функциясының жеңіл, орташа және ауыр дәрежелі бұзылуы бар емделушілердегі ламотриджин клиренсінің орташа көрсеткіштері (Чайлд-Пью бойынша А, B және C сатылары) сәйкесінше 0.31, 0.24 және 0.10 мл/мин/кг құрайды.

Бастапқы және үдемелі дозалары клиникалық әсеріне байланысты түзетілуі тиіс.

Фармакодинамика

Риджинол® - противоэпилептический препарат. Риджинол® блокирует потенциал-зависимые натриевые каналы пресинаптических мембран нейронов и избыточный выброс глутаминовой кислоты (аминокислоты, которая играет ключевую роль в развитии эпилептических припадков).
Риджинол® – эпилепсияға қарсы препарат. Риджинол® нейрондардың пресинапстық потенциал-тәуелді жарғақшаларының натрий өзектерін және глутамин қышқылының (эпилепсия ұстамаларының дамуында шешуші рөл атқаратын амин қышқылдары) шамадан тыс шығарылуын бөгейді.

Упаковка и форма выпуска

По 10 таблеток помещают в контурную ячейковую упаковку из пленки поливинилхлоридной и фольги алюминиевой. По 3 контурных ячейковых упаковки вместе с утвержденной инструкцией по медицинскому применению на государственном и русском языках помещают в пачку из картона. Пачки помещают в групповую упаковку из картона. Допускается информацию из утвержденной инструкции по медицинскому применению на государственном и русском языках наносить на пачку.
Поливинилхлоридті үлбірден және алюминий фольгадан жасалған пішінді ұяшықты қаптамада 10 таблеткадан. Пішінді ұяшықты 3 қаптамадан медицинада қолданылуы жөнінде мемлекеттік және орыс тілдеріндегі бекітілген нұсқаулықпен бірге картон қорапшаға салынады. Қорапшалар картоннан жасалған топтық қаптамаға салынады. Медицинада қолданылуы жөнінде мемлекеттік және орыс тілдеріндегі бекітілген нұсқаулықтан алынған ақпаратты қорапшаға жазуға рұқсат етіледі.